UZYSKIWAĆ
TERMINAL
KK190

1. Zawory końcowe powinny odpowiadać wymaganiom
   TU U 35.2-02971676-013:2011, SOU MPP 45.060-257
   oraz kompletowi dokumentacji konstrukcyjnej zgodnie ze specyfikacją
   KK 190-Du 32.00.000.

2. Podstawowe parametry i wymiary zaworu podano w tabeli 1.

Tabela 1
Nazwa parametru i wymiaru, jednostka miary – Norma dla zaworu końcowego 190:

• Średnica nominalna przelotu, mm – 32

• Ciśnienie robocze, MPa (kgf/cm²) – 0,2–1,0 (2–10)

• Średnica otworu atmosferycznego, mm – 10

• Gwint przyłączeniowy:

  • od strony magistrali – G 1¼-B

  • od strony rękawa – G 1½-B

• Wymiary gabarytowe, mm, nie więcej niż:

  • długość – 282

  • szerokość – 90

  • wysokość – 143

• Długość dźwigni, mm, nie więcej niż – 160

• Masa, kg, nie więcej niż – 3,8

3. Wskaźniki funkcjonalnego przeznaczenia

3.1. Wskaźniki niezawodności

3.1.1 Przewidywany okres eksploatacji zaworów – nie mniej niż 20 lat.
Rzeczywisty okres eksploatacji zaworów określa się na podstawie ich stanu technicznego.

3.1.2 Przewidywany zasób – nie mniej niż 30 000 cykli.

3.1.3 Średnie przebiegi międzyawaryjne – nie mniej niż 9 000 cykli.

3.1.4 Korpusy zaworów nie powinny ulegać zniszczeniu podczas badań przy ciśnieniu co najmniej 1,5-krotnie wyższym od ciśnienia roboczego.

3.1.5 Kryteriami uszkodzeń są naruszenie szczelności w zaworze lub w miejscach połączeń.

3.1.6 Kryteriami stanów granicznych zaworów są: zniszczenie korpusu, całkowita utrata szczelności lub zablokowanie części ruchomych.

3.1.7 Zawory 190 powinny zachowywać zdolność pracy w zakresie temperatur od –60 °C do +60 °C, a także po krótkotrwałym (nie więcej niż 4 h) działaniu temperatury +80 °C.

3.1.8 Zawory powinny być szczelne przy roboczym ciśnieniu sprężonego powietrza
1,0 MPa [10,0 kgf/cm²].

3.1.9 Części zaworów pracujące pod ciśnieniem powinny być szczelne i wytrzymałe podczas badań przy ciśnieniu 1,5 raza większym niż maksymalne ciśnienie robocze.

3.1.10 Zawór powinien być szczelny przy minimalnym ciśnieniu roboczym sprężonego powietrza
0,2 MPa [2,0 kgf/cm²].

3.1.11 Konstrukcja zaworów końcowych powinna zapewniać siłę na dźwigni w granicach od 100 N do 250 N przy ciśnieniu powietrza (1,0 ± 0,2) MPa [(10,0 ± 2) kgf/cm²].

3.2. Wymagania dotyczące powłoki

3.2.1 Zewnętrzne i wewnętrzne powierzchnie korpusu oraz części zaworu wykonanych z metalu czarnego powinny mieć ochronną powłokę lakierniczą.
Dopuszcza się dostawę zaworów w stanie zagruntowanym.

3.2.2 Typ i marka powłoki lakierniczej – zgodnie z dokumentacją konstrukcyjną.

3.2.3 Przygotowanie metalowych powierzchni do malowania przeprowadza się zgodnie z
DSTU ISO 12944-4 (ISO 12944-4, IDT).

3.2.4 Powierzchnie trące oraz powierzchnie obrobione powinny być nasmarowane smarem plastycznym. Rodzaje środków smarnych są określone na rysunkach.

3.3. Konstrukcja

3.3.1 Zawór końcowy KK190 składa się z:
– korpusu;
– króćca;
– zaworu (klapki);
– korbowodu;
– tulei;
– dźwigni;
– pierścienia uszczelniającego;
– zawleczek.

3.4. Wymagania dotyczące materiałów

3.4.1 Materiały stosowane przy wytwarzaniu zaworów powinny spełniać wymagania obowiązujących norm oraz TU U 35.2-02971676-013:2011.
Jakość materiałów powinna być potwierdzona certyfikatami zgodności (certyfikatami jakości) producentów materiałów.

3.4.2 Korpusy i króćce zaworów powinny być wykonywane z żeliwa szarego EN-GJL-200 zgodnie z DSTU EN 1561.
Dopuszcza się wykonanie z żeliwa EN-GJL-250 zgodnie z DSTU EN 1561.

3.4.3 Dźwignie zaworów powinny być wykonywane z żeliwa ciągliwego EN-GJMB-300-6 zgodnie z DSTU EN 1562.

3.4.4 Zawór i tuleja powinny być wykonane ze stali 20 zgodnie z DSTU 7809.
Dopuszcza się wykonanie ze stali 15, 20 lub 25 zgodnie z DSTU 7809.

3.4.5 Korbowód powinien być wykonany ze stali 20L zgodnie z DSTU 8781.
Dopuszcza się wykonanie ze stali 25L lub 15L zgodnie z DSTU 8781.

3.4.6 Wyroby gumowo-techniczne i poliuretanowe powinny być wykonane zgodnie z dokumentacją konstrukcyjną i spełniać wymagania obowiązujących norm.

3.4.7 Odlewy powinny być oczyszczone z masy formierskiej, zgorzeliny i nalotów.
Nadlewy, narośla, uskoki, nadlewki, układy wlewowe powinny być usunięte dowolnym sposobem. Miejsca usunięcia należy oczyścić lub obrobić.

3.4.8 Na odlewach niedopuszczalne są: przelotne wady, gorące i zimne pęknięcia, uskoki i wżery, wady odlewnicze wychodzące poza krawędź detalu.

4. Wymagania dotyczące znakowania

4.1 Znakowanie powinno odpowiadać wymaganiom TU U 35.2-02971676-013:2011, SOU MPP 45.060-257 oraz dokumentacji konstrukcyjnej.

4.2 Na każdym zaworze, zgodnie z rysunkami, powinny być naniesione następujące oznaczenia:
– znak towarowy producenta;
– numer identyfikacyjny producenta;
– numer identyfikacyjny zaworu;
– kolejny numer wyrobu od początku roku;
– miesiąc i dwie ostatnie cyfry roku produkcji;
– stempel działu kontroli technicznej (WDTK).

4.3 Znakowanie powinno być wykonane na korpusie zaworu metodą odlewania lub uderzeniową.

4.4 Znakowanie powinno być zachowane przez cały okres eksploatacji zaworu.

5. Pakowanie

5.1 Pakowanie zaworów powinno chronić je przed bezpośrednim działaniem opadów atmosferycznych, bryzgów wody i promieniowania ultrafioletowego słońca oraz ograniczać przenikanie pyłu, piasku i aerozoli. Jednocześnie powinno zapobiegać uszkodzeniom zaworów podczas transportu i przechowywania.

5.2 Powierzchnie zaworów niepokryte farbą powinny być zakonserwowane olejem armatnim zgodnie z obowiązującymi normami.
Gwarantowany okres przechowywania bez ponownej konserwacji – jeden rok od daty produkcji.

5.3 Otwory przyłączeniowe zaworów powinny być zamknięte korkami lub każdy zawór powinien być zawinięty w papier wodoodporny lub papier parafinowany zgodnie z obowiązującymi normami. W tym przypadku korki nie są wkładane do otworów.

5.4 Zakonserwowane zawory powinny być pakowane w drewniane skrzynie zgodnie z obowiązującymi normami.
Przy ręcznym przenoszeniu skrzyni z zaworami jej masa nie powinna przekraczać 30 kg na jedną osobę.

5.5 Dostarczane zawory powinny być zaopatrzone w dokumenty umieszczone w worku z folii polietylenowej.

6. Kompletność

6.1 W skład zestawu dostawy zaworu końcowego 190 powinny wchodzić:
– zawór w zespole zgodnie ze specyfikacją (KK 190-Du32.00.000);
– paszport (2 szt. na partię wyrobów dostarczanych na jeden adres);
– certyfikat jakości (dla partii wyrobów).

6.2 Partia dostarczanych zaworów powinna być zaopatrzona w dokumenty zawierające:
– nazwę i/lub znak towarowy producenta;
– symbol (numer identyfikacyjny) zaworu;
– oznaczenie TU U 35.2-02971676-013:2011;
– datę produkcji (miesiąc, rok);
– datę wysyłki;
– liczbę zaworów w partii.